مهتدی

بسم الله

چند سال پیش توی اینستا یه درخواست همکاری دادم تا فردی ادمین کانال‌ها بشه.

یه خانمی پیام داد و گفت انجام میدم. یه مدت همکاری کرد و بعد گفت من فردا عمل دارم، اگر مایلید نامزدم با شما همکاری کنه. گفتم نیازی نیست.

بعد مدتی نامزد اون خانم پیام داد و ماجرا رو توضیح داد.

این دوتا دسته گل (از هر نظر به معنای واقعی دسته گل)، قرار بوده باهم ازدواج کنند، تا این که تومور مغزی اومد و همه چیز زیر و رو شد...

آقا پسر تعریف کرد، بعد عمل، زینب خانم منو فراموش کرد و حال آقاپسر تو این مدت و صبرش گفتنی نیست.

مثل اسفند روی آتش

فرض کنید کسی رو دوست داشته باشید که شمارو حتی به یاد نمیاره...

چند ماه گذشت تا حافظه زینب خانم برگشت و نامزدش رو به یاد آورد. و دیگه این زینب خانم، زینب خانم قبل نبود...

مهمان ویلچر بود..

و‌ خانواده آقاپسر مخالف این ازدواج ...

و چه قدر مشاوره رفتند و از پزشک‌ها مشورت گرفتند که چه کار کنند و صبر کردند تا فرجی بشه...

و نشد...

و حالا تصمیم گرفتند به جدایی و قطع ارتباط، در صورتی که برای هردوشون این اتفاق سخته و البته ناگزیرند از فاصله گرفتن و این اتفاق. چون ازدواجشون امکان پذیر نیست. 

و من خیلی نگران هردوشونم.

این متن رو هم نوشتم برای یه درخواست: میشه دعاشون‌ کنید؟

بسم الله الرحمن الرحیم

«غیرت» را بعضی این گونه فهمیده‌اند: محدودیت، ظلم، خودخواهی و...

اما از معنای این واژه‌ی عمیق نه محدودیت فهم می شود، نه ظلم و نه خودخواهی. 

«غیرت» در مقابل «دیاثت» است؛ یعنی غیرزدایی و این مفهوم با حریم و حرم نسبت مستقیم دارد و کارکرد غیرت، حفظ حریم و ممانعت از ورود بیگانه به آن است.  

مرحوم نراقی در توضیح معنای این واژه گفته‌اند: « غیرت یعنی تلاش در نگهداری آنچه حفظش ضروری است.»۱ و در روایات، «غیرت» به عنوان ثمره‌ی شجاعت ذکر شده است.۲

معمولاً «غیرت» در عرف، با واژه‌ی ناموس همراه است. ناموس در اصطلاح، به زن، وطن، دین و عقیده گفته می‌شود و انسان غیور حافظ و حامی زنان، وطن و دین و عقیده‌ی خود است.   این توضیحات، معنی این واژه به جهت علمی است که با این معنا و فهمش، می گوییم فلانی غیور است، یعنی صفت غیرت در او بروز و ظهور دارد. 

اما گاهی بعضی انسان‌ها به مرتبه‌ای می‌رسند که خودشان به مفاهیم و واژگان معنا می‌دهند. یعنی وقتی می‌خواهیم یک واژه را معنا کنیم می‌گوییم فلانی را ببین، معنای این واژه اوست...

«غیرت» هم همین‌طور، بخواهیم معنای «غیرت» را بفهمیم باید آن را درصحنه‌ی کربلا، در روز عاشورا با عباس‌بن‌علی (ع) بفهمیم.

یعنی اگر کسی خواست بفهمد غیرت به چه معناست و مرد غیور کیست، باید به او بگوییم حضرت ابالفضل و جزئیات رفتار او در کربلا (حتی پیش از آن) را بنگرد و ملاحظه کند تا بفهمد غیرت یعنی چه...

مردی که محافظ و حامی حرم و حرمت اهلش بود و شجاعت در او مجسم بود... ت

ا او بود، حریم حرم در امان بود...

کسی جرئت حمله به خیمه‌ها را نداشت...

زنان در امنیت بودند ...

اما وقتی به شهادت رسید...

و حضرت اباعبدالله (علیه‌السلام) هم شهید شد و دشمن جرئت کرد... 

اگر دقت کرده باشید مفهوم حریم و حرم در روضه‌های ما هم  پررنگ است و همین دودمه‌ی مشهور «ای اهل حرم، میر و علمدار نیامد» حکایت از همین موضوع دارد. حکایت از خبر شهادت مردی غیور، به اهل حرمی که حریمشان هتک حرمت شد و اسیر شدند و تو‌ خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل...

 ۱- معراج السعاده ص ۱۶۴

۲- ثمرة الشّجاعة الغیرة، غررالحکم ص ۳۲۷ 

پ.ن: ما روز حجاب و عفاف داریم، اما روز غیرت نه و اگر بنا باشد روزی را به این نام اختصاص دهیم، این روز تاسوعاست، روز اختصاصی عباس‌بن‌علی علیه السلام، مظهر غیرت.

بسم الله

اعْلَمُوٓا أَنَّمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِینَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَیْنَکُمْ وَتَکَاثُرٌ فِی الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ کَمَثَلِ غَیْثٍ أَعْجَبَ الْکُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ یَکُونُ حُطَامًا وَفِی الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِیدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَآ إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ

بدانید زندگی دنیا تنها بازی و سرگرمی و تجمّل پرستی و فخرفروشی در میان شما و افزون طلبی در اموال و فرزندان است، همانند بارانی که محصولش کشاورزان را در شگفتی فرو می‌برد، سپس خشک می‌شود بگونه‌ای که آن را زردرنگ می‌بینی؛ سپس تبدیل به کاه می‌شود! و در آخرت، عذاب شدید است یا مغفرت و رضای الهی؛ و (به هر حال) زندگی دنیا چیزی جز متاع فریب نیست!  حدید ۲۰

بسم الله

سلام و طاعات و عبادات شما قبول

یه سوال دارم و اونم این که چه قدر با روزانه نویسی در اینجا موافقید؟

می دونم اینجارو به خاطر مباحث زنان می خوندید و دنبال می کردید.

اما من فعالیت تخصیصیم رو کلا منتقل کردم به فضاهای دیگه.

اینجا هم گاهی در این مورد خواهم نوشت، اما در حال حاضر تمرکزم برای مطرح کردن مباحث زنان اینجا نیست.

اگر موافق روزانه نویسی هستید با اون علامت فلش بالا و پایین موافقت یا عدم موافقتتون رو اعلام کنید.

یا کامنت بگذارید.

یک نفر هم موافق نباشه مطالب رو رمزدار منتشر می‌کنم و به تعدادی که رمز بخواهند رمز هم می دهم.

بسم الله الرحمن الرحیم

نمونه اول: خانم متاهل متولد هفتاد و چند که چند فرزند دارد و شاد و خوشحال است.

نمونه دوم: خانم متأهلی که به دلیل مشکل باروری، تا سی و چند سالگی فرزنددار نشدند و خدا در آن سن فقط یک فرزند به او می دهد.

نمونه سوم: مادری که فرزند اولش فوت می کند، فرزند دومش به دلیل خطای پزشکی موقع زایمان از دست می رود، خدا در زایمان سوم بهشان یک دختر می دهد. مادر بعد از سال ها مجدد باردار می شود و باز بچه از دست می رود و فرزندشان شده تک فرزند.

نمونه چهارم: زوجی که هرگز فرزنددار نشدند.

نمونه پنجم: دختر مجردی که دوست داشته شبیه نمونه اول باشد اما نشده.

نمونه ششم: زنی که زود ازدواج کرده و طلاق گرفته.

نمونه هفتم: زنی که دیر ازدواج کرده و چند فرزند دارد.

نمونه هشتم: زنی که فرزند بیمار دارد.

و....

اگر بخواهم بنویسم این لیست حالا حالاها ادامه دارد، چون به تعداد آدم‌ها شرایط متفاوت داریم.

می دانید اشکال کجاست؟

اشکال آن جاست که همه خود را با نمونه ی اول مقایسه می کنند. و این مقایسه چیزی جز احساس سرخوردگی و کمبود ندارد.

این نگاه و در دام مقایسه افتادن به دلیل الگوسازی تک بعدی در جامعه ی ما نه تنها نسبت به زنان بلکه نسبت به همه ی افراد است.

مشکل الگوسازی های فعلی هم تک بعدی بودن است، یعنی فقط از یک شرایط الگو می سازیم (نمونه اول) و مشکل دیگر نمایش زندگی بدون نقص منهای بخش های سخت آن است.

و حقیقت این است که در هیچ کجای کره ی زمین زندگی بدون مشکل نداریم!

برای بعضی بیشتر، برای بعضی کمتر...

الگوسازی باید از همه ی افراد و نمونه های بالا باشد.

دقیقا شبیه الگوسازی خدا برای ما.

حضرت مریمی که ازدواج نکرد اما در آن جامعه در حد اعلای پاکدامنی و عفاف بود.

حضرت زکریا  به همراه همسرش که تا سنین بالا فرزند دار نشدند.

حضرت امام رضا هم...

امام جواد و ام الائمه حضرت صدیقه ی کبری که تک فرزند بودند...

حضرت یحیی هم

آسیه ای که در کنار فرعون به آن حد از رشد رسید

و مثال زیاد است اگر بخواهم ادامه دهم.

حقیقت این است امتحان های خدا برای زندگی هر فرد متفاوت است و این ماییم که بدون مقایسه باید «بهترین شرایط خودمان» باشیم.